Het aantal volwassen gebruikers van ADHD-medicatie is in 2025 met 14,7% gestegen, terwijl het aantal jonge gebruikers bijna constant bleef. Dit heeft geleid tot een stijging van de kosten. De groei wordt gemeld door de SFK in het Pharmaceutisch Weekblad.
Mensen met ADHD hebben vaker maag- en darmklachten dan mensen zonder ADHD, zoals blijkt uit een analyse van 1,9 miljoen deelnemers. De kans op problemen zoals verstopping, buikpijn en prikkelbaredarmsyndroom is aanzienlijk hoger. De exacte oorzaak van deze samenhang is nog onduidelijk, maar mogelijke factoren zijn de darm-hersenas, eetgewoonten en stress.
Danny Noppert verklaarde zijn vroegtijdige exit op de World Grand Prix of Darts met zijn ADHD, en noemde het moeilijkste aan de aandoening. Hij legde uit dat het lastig is om zich te concentreren en te blijven focussen tijdens wedstrijden. Noppert benadrukte dat hij worstelt met de uitdagingen die ADHD met zich meebrengt in het sportieve vak.
Leven met ADHD brengt zowel uitdagingen als voordelen met zich mee, zoals creativiteit en spontaniteit. Onderzoek toont aan dat mensen met ADHD niet per se een dopaminetekort hebben, maar dat hun hersenen anders omgaan met dopaminesignalen. Het is belangrijk om te erkennen dat ADHD een spectrum is en dat niet alle kenmerken voor iedereen van toepassing zijn.
In Lommel is een nieuwe jeugdbeweging gestart gericht op kinderen met autisme of ADHD, die als "een geschenk uit de hemel" wordt beschouwd. De beweging biedt ondersteuning en activiteiten afgestemd op de behoeften van deze kinderen. Het initiatief wordt door de gemeenschap als een belangrijke ontwikkeling gezien.
Simone, moeder van Yara, een meisje met autisme, beschrijft hoe het leven met een kind met autisme uitdagend is en hoe veel onbegrip ze ervaren. Ze vertelt over de diagnose die hun levens heeft veranderd en de grote aanpassingen die hun gezin heeft moeten doorstaan. De structuur en intensieve zorg voor Yara nemen veel tijd in beslag, waardoor de relatie met haar partner onder druk komt te staan.
De autismekloof wijst op de achtergestelde positie van vrouwen met autisme ten opzichte van mannen, omdat hun klachten vaker over het hoofd worden gezien en later worden gediagnosticeerd. De oorzaken liggen in oudere vooroordelen en een onderzoek dat vooral mannen als proefpersonen gebruikte, wat leidde tot een stereotiep beeld van de autist. Om de kloof te dichten, is meer opleiding voor professionals en bewustwording bij het grote publiek nodig, evenals ondersteuning voor vrouwen die later worden gediagnosticeerd.